Sessizlik “Beni kimse dinlemiyor” dediğinde

“Bazen insan söyleyecek sözü olmadığı için değil, çok uzun süre dinlenmediği için susar.”

Bu düşüncenin değeri güzel bir söz olmasından çok, günlük hayatta kolayca tanınan bir insan anını anlatmasındadır. Dışarıda dramatik bir şey olmayabilir; fakat içeride bir seçim oluşur: alışılmış tepkiyi tekrarlamak mı, yoksa artık işe yaramadığını görmek mi?

Bir ilişkide sessizlik her zaman huzur değildir. Bazen tekrar eden bir deneyimin sonucudur: kişi kendini anlatmaya çalışır ama dinlenmek yerine sözünün kesilmesi, hemen verilen öğütler ya da ilgisizlikle karşılaşır. Bu durum sıradan bir konuşmada bile görülebilir: biri zor bir gününü anlatırken diğeri cevabını hazırlamaya, telefona bakmaya ya da sorunun “o kadar da büyük olmadığını” söylemeye başlar. Bu birkaç kez tekrarlandığında kişi açılmaktan vazgeçebilir.

Dinlemek her şeye katılmak ya da sorunu hemen çözmek demek değildir. Çoğu zaman konuşmayı kendimize çevirmemek, açıklayıcı bir soru sormak ve karşımızdakinin sözünü tamamlamasına izin vermek yeterlidir. Pratik değer, düşünce davranışa dönüştüğünde ortaya çıkar. Önce gerçeği adlandırmak, onu otomatik tepkiden ayırmak ve bugün hangi küçük adımın durumu daha dürüst, daha hafif ya da gerçekten önemli olana daha yakın hâle getireceğini sormak gerekir.

Değişim nadiren dev bir kararla başlar. Çoğu zaman otomatik pilottan çıktığımız kısa bir duraklamada doğar. O kısa an, kusursuz olmasa da daha bilinçli bir cevap verebilmek için alan açar.

Bu yüzden “Sessizlik “Beni kimse dinlemiyor” dediğinde” bir emir değil, bir sonraki adımı yeniden değerlendirme davetidir.

Aynı durum farklı insanlardan farklı cevaplar isteyebilir. Bağlam, güvenlik, sorumluluk ve kişisel sınırlar önemlidir. Düşünmek kararın yerini tutmaz; fakat gerçek seçeneği daha net görmeye yardımcı olabilir.

Bir başka yararlı yöntem, aynı hikâyeyi yakın bir arkadaşımızın anlattığını düşünmektir. Ona da kendimizden beklediğimiz şeyi mi önerirdik? Bu küçük mesafe, içeriden fark edilmesi zor olan gereksiz sertliği, korkuyu ya da alışkanlığı görünür kılabilir.